بانو بلاگ

آسيب كمتر در روابط جنس هاي مخالف در نت

تشكل اينترنتي بانوان — Tue, 01 Feb 2011 15:33:00 GMT

ميدونيد چيه؟
به نظرم کسايي که سراغ نت ميان، اکثرشون گوشي برا شنيدن حرفاشون پيدا نکردن.
حالا يکي مياد وبلاگ ميزنه يکي هم تو شبکه هاي اجتماعي مثل کلوب و فرندفيد و اينا عضو ميشه.
يعني تنهايي يعني کسي دور و برشون ندارن که درکشون کنه، حسشون کنه و باهاشون همکلام و همدردي کنه.
ميگما!
چقدر خوبه ما هواي همجنسامون رو داشته باشيم...
ببين:
تو اين دنياي مجازي اگه خانوما هواي خانوما و آقايون هواي آقايون رو داشته باشن کمتر اين آسيب ها بين روابط جنس هاي مخالف پيش مياد!
نه؟

بچه قمي هاي نت

تشكل اينترنتي بانوان — Tue, 19 Oct 2010 02:23:00 GMT

به نام خدا
اين روزها كشور حال و هواي خاصي داره
بخصوص قم
قمي ها براي ورود عزيزشون چه ميكنند!
حتي تو نت!
نميدونم چقدر به پيامرسان سر ميزنيد؟ محيطش پاستوريزه شده ي فرند فيده!
جو دوستانه اي داره و سياست زده هم نيست.
بچه قمي هاي نت حتي تو پيامرسان هم كولاك كردن برا تشريف فرمايي آقا!
فردا ميبينمشون ميون جمعيت. راستي يادم رفت بگم منم فردا ميرم. چند تا بسته نقل هم گرفتم. جاي اونايي كه دور هستن خالي!

عزيزم!
كاسه ي چشمم سرايت
ميون هر دو چشمم جاي پايت
از اون ترسم كه غافل پاگذاري
نشينه خار مژگونم به پايت

آخه چرا؟

تشكل اينترنتي بانوان — Fri, 25 Jun 2010 13:02:00 GMT

به نام خدا
سلام
چند روز پيش رفته بوديم منزل يكي از خانومهاي وبلاگ نويس.
متوجه شدم كه تلويزيونشون نيست.
گفتم: تلويزيونتون كو؟
گفت: خرابه.
گفتم: اي بابا! ان شاءالله درست ميشه. حتما كلي حوصله ت سر ميره!
گفت: نه بابا چند روزه راحتم. ان شاءالله اين كامپيوترمون هم خراب شه.
داشت شاخام ميزد بيرون
گفتم: وا! چرا آخه؟
گفت: شوهرم صبح تا غروب كه خونه نيست. وقتي مياد ميشينه پاي فوتبال و اخبار ورزشي و اينا. بعدشم ميره سراغ سيستم و تا آخر شب وبگردي ميكنه. انگار نه انگار منم آدمم.
گفتم: خوب با اين حساب از وقتي تلويزيونتون خراب شده بيشتر پاي سيستم ميشينه و جاي خوشحالي نبايد داشته باشه. چرا گفتي راحت شدي؟
گفت: به خاطر اينكه قبلا كه تلويزيونمون سالم بود حتي موقع غذا خوردن هم چشمش به برنامه هاي مورد علاقه ش بود، اما از وقتي تلويزيون خراب شده حداقل سر سفره كه ميشينه ميتونم چهارتا كلمه باهاش حرف بزنم و منو نگاه ميكنه.
.................
جالبش اينجاست كه همسر اين خانم هم كه وبلاگ نويسه ميره براي ادد ليستش كلي كامنت محبت آميز ميذاره و از حال و روز همشون خبر داره و هر روز سراغشون رو ميگيره ولي متاسفانه اين آقاي محترم تحصيل كرده به همسرش كه اينهمه هم حق گردنش داره بي توجهه.
اخه چرا؟

حتي براي وبلاگ نويسان!

تشكل اينترنتي بانوان — Fri, 04 Jun 2010 10:21:00 GMT

شتري ست که در خانه ي همه ميخوابد.
حتي شما دوست گرامي!
پس از شنيدن خبر فوت ناگهاني دوست و همکار عزيزمان خانم مرضيه پژمانيار با تعدادي از دوستان عازم تهران شديم.
باورمان نميشد.
آخر مرگ براي همسايه است نه براي وبلاگ نويسان!
آنقدر جوان بود و سرحال که مرگ ناگهاني اش همه را در حيرت فروبرد.
هيچکس باور نميکرد تا جايي که وقتي پيکر بيجانش را در خانه ي ابديش گذاشتند، سيل زنان بهت زده بود که سرک ميکشيدند تا شايد با ديدن چهره به باور برسند.
اينجا روضه خان آتش بيار معرکه است:
«نميدونم بالاي بسترش بودين يا نه؟ آخه محتضر تو اون لحظات سفارشي داره و...»
کاسبي ميکند و از مرحله پرت!
دوستمان خودش هم نميدانسته که آخرين لحظه ي زندگيش در آن شيرجه است! چه برسد به خانواده و بستگان!
و گريبان است که چاک ميخورد! صورت است که سرخ مي شود و موهايي ست که پريشان...
البته نه خيلي نزديك، جمعيت راه نمي داد. اما ديدم آن مكعب خالي شده از خاك را و ديدم ارزانترين پارچه اي را كه در برش گرفته بود!
براي اهالي نت هم همين است! فرقي نميكند! پس چرا خودمان را تافته اي جدا بافته از مردم ميدانيم؟!
...
و اندکي بعد، چند بيل خاک و...
ساعتي ديگر کسي اينجا نخواهد بود.
کو ادد ليستها؟ کجاست لينک ها؟ ...
تنها به دنيا مي آييم و تنها ميرويم.
«الدنيا لعب و لهو»
بازيچه هايمان حجاب حقيقت شده اند!
کودکي اسباب بازي
و در بزرگي اينترنت و وبلاگ، گوشي و اس ام اس بازي، چت و ايميل، هي داغ کن و سرد کن!
..
خواندي؟ ...لحظه اي ديگر فراموش خواهي کرد!
بخيل نباشيم!
خدا را چه ديدي؟ شايد روزي كه دستمان از دنيا كوتاه شد كسي هم براي ما برگ سبزي فرستاد!
دوستي يعني همين: پيوندي جاودانه! كه حتي با مرگ هم گسسته نخواهد شد.

روحش شاد:
الفاتحه مع الصلوات

عشق بازي

تشكل اينترنتي بانوان — Sun, 24 Jan 2010 17:40:00 GMT

به نام خدا
اون روز دفتر با خانم ها جلسه داشتيم. من نيم ساعت زود تر رسيدم صفائيه و مونده بودم چي كار كنم؟!
بعضي از زن ها و دخترا بدون اينكه قصد خريد داشته باشن ميتونن ساعتها تو خيابون قدم بزنن، از اين مغازه به اون پاساژ برن ولي من اصلا اينطور نيستم. وقتي به ويترين مغازه ها نگاه ميكنم كه واقعا دنبال چيزي باشم و فقط وقتي ميرم داخل و قيمت ميكنم كه قصد خريد داشته باشم...
چند قدم راه رفتم، تو همين فكرا بودم كه يهو خودم رو جلوي يه بنر ديدم. تبليغ نمايشگاه «پوسترهاي عاشورايي» بود. آدرسش كجا؟فرهنگسراي اشراق يعني دقيقا همونجايي كه من ايستاده بودم! «خدايا قربونت برم! ممنونم كه منو از اين بلا تكليفي در آوردي. حالا فهميدم كه بايد اين 30 دقيقه مونده به جلسه رو چي كار كنم.» چند تا پله رفتن پايين و وارد نمايشگاه شدم. محيط كاملا هنري بود. پوسترهايي با مضمون عاشورا پشت سر هم به ديورا نصب شده بود. تصاويري كه يك دنيا حرف داشت. يكي قشنگتر از ديگري. منو با خودش به كربلا برد.
يكي از تصاوير منو مجذوب خودش كرد. اگه بگم بيشتر از ده دقيقه بهش چشم دوخته بودم شايد كم گفته باشم. پوستري كه سمت پايينش نيزه هايي بودن كه سرهاي شهدا روش مي درخشيد و بالاي تصوير آسمون شب بود كه ستاره هاش مي درخشيدند ولي قشنگيه قضيه اونجا بود كه درخشش ستاره ها جلوي نورانيت سرها كم آورده بودن. موضوع پوستر هم اين بود: شام غريبان؛ شب ستاره هاي زميني! وقتي اين جمله رو خوندم يه قصه اي تو ذهنم ساختم:
روزي كه خدا به فرشته ها گفت كه به آدم سجده كنيد. اونها به خدا اعتراض كردند و گفتند: خدايا آخه اين چه موجوديه كه ما بهش سجده كنيم؟ اين كه اينهمه خونريزي و جنايت ميكنه، چه طور اشرف مخلوقاته؟!...خدا رو ميكنه به فرشته ها و داستان كربلا رو براشون تعريف ميكنه و از همه ي تصاوير اون واقعه، تصوير سر نيزه رفتن سرها رو نشون ميده و به فرشته هاش ميگه: ببينين حسين منو، كه از همه ي دار و ندارش به خاطر من ميگذره! از تشنگي زن و بچه ش بگير تا گلوي پاره ي طفل شيش ماهه ش! تازه ببينين اينجا بالاي نيزه ها هم قرآن مي خونه! اينه رسم عاشقي! و...
جلوي اشكهام رو نمي تونستم بگيرم. فكر كنم فرشته هام با ديدن عشق بازي حسين گريه مي كردند...
به ساعتم نگاه كردم. داشت ديرم مي شد. چقدر زود گذشت! موقع بيرون اومدن خيلي سريع سراغ دفتر نظرات رفتم و با گريه نوشتم:«حسينم! ممنونم كه دعوتم كردي. يعني ميشه يه روزم همين طوري پام رو به كربلات برسوني؟...»